Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΣΑΪΑΣ 1

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΣΑΪΑΣ

1. Ὁ Ἠσαΐας ἔδρασε ὡς προφήτης στήν Ἰουδαία κατά τό 2ο ἥμισυ τοῦ 8ου αἰ. (βλ. ἐπιγραφή τοῦ βιβλίου του 1,1). Ἡ καταγωγή του πρέπει νά ἦταν ἀριστοκρατική. Αὐτό φαίνεται ἀπό τήν οἰκειότητά του πρός τόν βασιλικό οἶκο (7,1 ἑξ. κεφ. 36-39) καί ἀπό τήν μόρφωσή του. Ὁ προφήτης Ἠσαΐας πραγματικά μᾶς παρουσιάζεται μέ τόν εὐρύ ὁρίζοντα ἰδεῶν καί μέ τήν βαθειά σκέψη καί μέ τήν κομψότητα στήν ἔκφρασή του. Τό ὄνομα «Ἠσαΐας» («Γιεσα῾γιάχου», καί συντετμημένη μορφή «Γιεσά῾για») σημαίνει «ὁ Κύριος εἶναι ἡ σωτηρία μου».

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΒΙΒΛΙΚΗΣ ΕΒΡΑΪΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ (4)

Γιά τά μαθήματα 15-18 πατῆστε παρακάτω:

Μάθημα 15ο

Μάθημα 16ο

Μάθημα 17ο

Μάθημα 18ο

ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΑΤΕΡΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΕΙΟΥ ΦΡΑΓΚΟ-ΛΑΤΙΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ

Ὡς εἰσαγωγή: Ποιοί εἶναι

οἱ Φραγκολατῖνοι

Κατά πρῶτον, θεωρῶ ἀπαραίτητο νά γράψω λίγα λόγια γιά τούς Φραγκολατίνους, πού ἡ θεολογία τους εἶναι ἄκρως ἀντίθετη ἀπό τήν δική μας, αὐτό ἀκριβῶς πού εἶναι τό θέμα μας. [1] Ἡ ἑνωμένη κάποτε χριστιανική ρωμαϊκή αὐτοκρατορία λεγόταν ὁλόκληρη «Ρωμανία» καί χωριζόταν στό δυτικό καί τό ἀνατολικό της τμῆμα. Ἡ πρωτεύουσα τῆς αὐτοκρατορίας Ρώμη βρισκόταν στό δυτικό τμῆμα, ἀλλά θά ἦταν καλύτερα νά ἦταν στήν Ἀνατολή. Γι᾿ αὐτό καί ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος μετέφερε τήν πρωτεύουσα στό Βυζάντιο καί ὀνομάστηκε στήν ἀρχή Νέα Ρώμη, ἀργότερα ὅμως ἔλαβε τό ὄνομά του, Κωνσταντινούπολις.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΙ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ 1351 ΩΣ ΕΝΑΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ

 Εἰσήγησις Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίου 
στήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Περί τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐν ἔτει 1351 μ.Χ. συγκληθείσης Συνόδου ὡς Ἐνάτης Οἰκουμενικῆς

Μακαριώτατε Δέσποτα

καί Σεβασμιώτατοι Ἅγιοι Πατέρες,

Κατά πρῶτον εὐχαριστῶ γιά τήν τιμή στό ταπεινό μου πρόσωπο νά ὁμιλήσω ἐνώπιον τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας μας καί μάλιστα νά ὁμιλήσω γιά τήν ἐν Κων/πόλει Σύνοδον τοῦ ἔτους 1351, ἡ ὁποία γιά τήν σπουδαιότητα τοῦ θέματος μέ τό ὁποῖο ἀσχολήθηκε ἔχει χαρακτηρισθεῖ ὡς Θ´ Οἰκουμενική Σύνοδος. Στό θέμα τῆς Συνόδου αὐτῆς συγκρούεται καί μάλιστα σφοδρῶς ἡ πίστη μας μέ τήν αἵρεση τοῦ παπισμοῦ. Ἡ διδασκαλία δέ τῆς ἐν λόγῳ Συνόδου πρέπει νά διαποτίζει τήν ποιμαντική μας καί τά κηρύγματά μας, ἀλλ᾽ ἐπειδή αὐτό ἐν πολλοῖς δέν γίνεται, γι᾽ αὐτό καί οἱ χριστιανοί μας χωλαίνουν θεολογικά καί παρουσιάζουν λειψή πνευματικότητα.

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΙΩΗΛ 2

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΙΩΗΛ

Ἡ ἐπιγραφή τοῦ βιβλίου (1,1)

        Κείμενον Ο´

1,1 Λόγος Κυρίου, ὃς ἐγενήθη πρὸς Ἰωὴλ τὸν τοῦ Βαθουήλ. 

 Μετάφραση

1,1 Ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος δόθηκε στόν Ἰωήλ, τόν υἱό τοῦ Βαθουήλ. α

α. «Πατουέλ» κατά τό Ἑβρ.

Η ΓΕΝΝΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΚΑΙ Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

«Βίβλος γενέσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ Δαυίδ, υἱοῦ Ἀβραάμ...»


Γιά τήν συνέχεια...

Πατήστε εδώ

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΙΩΗΛ 1

1. Τό βιβλίο τοῦ προφήτη Ἰωήλ παίρνει ἀφορμή ἀπό τήν ἐμφάνιση τῆς ἀκρίδας στήν Παλαιστίνη καί περιγράφει τήν καταστροφή πού ἐπέφερε ἡ ἐπιδρομή αὐτή στά ἀμπέλια, στίς συκιές, στά ἐλαιόδεντρα, στά σιτηρά καί σ᾽ ὅλη τήν βλάστηση, ὥστε νά περιέλθουν σέ δυσχερῆ θέση οἱ ἀμπελουργοί, οἱ γεωργοί καί γενικά ὅλοι οἱ ἄνθρωποι (1,2-12). Μετά ἀπό αὐτή τήν περιγραφή τῆς ἐπιδρομῆς τῶν ἀκρίδων καί τῆς καταστροφῆς πού ἐπέφεραν αὐτές, ὁ προφήτης προτρέπει τούς ἱερεῖς νά καλέσουν τόν λαό καί νά κηρύξουν ἱερή νηστεία καί θρῆνο, ὁ ὁποῖος καί πραγματικά ἀκολουθεῖ περιγράφοντας μέ ζωηρά χρώματα τήν συμβᾶσα συμφορά (1,13-20).

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΜΙΧΑΙΑΣ 4

(συνέχεια ἀπό τό προηγούμενο)

 

Ἡ οὐσία τῆς θρησκείας (6,1-8)

Ἡ περικοπή αὐτή εἶναι ἡ ὡραιότερη ὅλης τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ὁ προφήτης Μιχαίας παρουσιάζει τόν Θεό νά ἔρχεται σέ δίκη μέ τόν Ἰσραήλ, καλεῖ δέ τά ὄρη καί τά θεμέλια τῆς γῆς, ὡς μάρτυρες στήν δίκη αὐτή (στίχ. 1.2). Καλοῦνται αὐτά ὡς μάρτυρες, γιατί, ὡς παλαιά πού εἶναι, ἔχουν δεῖ ὅλες τίς θαυμαστές πράξεις τοῦ Θεοῦ πρός τόν Ἰσραήλ, ἀλλά εἶδαν καί τήν ἀχαριστία τοῦ Ἰσραήλ πρός τόν Θεό καί μποροῦν λοιπόν νά μαρτυρήσουν καί γιά τά δύο. Ὅταν ἡ σκηνή εἶναι ἕτοιμη λαμβάνει ἀρχικά τόν λόγο ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος ἀντί νά

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΜΙΧΑΙΑΣ 3

(συνέχεια ἀπό τό προηγούμενο) 

 

Κατά τῶν ἀδίκων κριτῶν (3,1-4)

Στήν περικοπή αὐτή ὁ προφήτης Μιχαίας ἐπιτίθεται κατά τῶν κριτῶν τοῦ Ἰουδαϊκοῦ κράτους. Αὐτοί ἔπρεπε νά «γνωρίζουν» (στίχ. 1) καί νά ἐφαρμόζουν τό δίκαιο, δίδοντας τό καλό παράδειγμα πρός μίμηση. Ἀντίθετα ὅμως οἱ κριτές τοῦ ἔθνους διέπρατταν φοβερές ἀδικίες κατά τῶν πτωχῶν καί τῶν ἀδυνάτων (στίχ. 2), ὥστε νά λέγει ὁ προφήτης γι᾽ αὐτούς αὐτά τά φοβερά, ὅτι «γδέρνουν» τόν λαό, ὅτι τρῶνε τίς σάρκες του καί ὅτι τοῦ σπᾶνε τά κόκκαλά του (στίχ. 3)!... Περί τιμωρίας τῶν ἀδίκων καί σκληρῶν αὐτῶν ἀρχόντων ὁ προφήτης λέγει γενικά ὅτι θά τούς ἔλθει θλίψη καί αὐτοί θά κραυγάζουν γιά βοήθεια, ἀλλά ὁ Θεός θά ἀποστρέφει τό πρόσωπό Του ἀπ᾽ αὐτούς (στίχ. 4).

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΜΙΧΑΙΑΣ 2

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΜΙΧΑΙΑ

Ἐπιγραφή τοῦ βιβλίου (1,1)

Ὁ στίχος αὐτός λέει γιά τό περιεχόμενο τοῦ βιβλίου, τόν συγγραφέα του καί τόν χρόνο πού ἔδρασε.

Κείμενο Ο´

1,1 Kαὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Μιχαίαν τὸν τοῦ Μωρασθεὶ ἐν ἡμέραις Ἰωάθαμ καὶ Ἄχαζ καὶ Ἐζεκίου βασιλέων Ἰούδα, ὑ­πὲρ ὧν εἶδε περὶ Σαμαρείας καὶ περὶ Ἱερουσαλήμ.

Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΜΙΧΑΙΑΣ 1

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΜΙΧΑΙΟΥ

1. Ὁ προφήτης Μιχαίας ἔδρασε στό Ἰουδαϊκό βασίλειο στά δύσκολα χρόνια τοῦ δεύτερου μισοῦ τοῦ 8ου αἰ. π.Χ. Καταγόταν ἀπό τό χωριό Μωρέσεθ, ὅπου τά ἤθη ἦταν ἁγνά καί καθαρά, γι᾽ αὐτό καί τοῦ φαινόταν ἀταίριαστη ἡ ζωή τῆς πρωτεύουσας Ἱερουσαλήμ μέ τήν πολυτέλειά της καί τίς ἀδικίες της. Ἔδρασε πρίν ἀπό τήν κατάλυση τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ βασιλείου (722/21 π.Χ.), γιατί τήν προφητεύει. Χρονικά εἶναι μετά τούς προφῆτες Ἀμώς καί Ὠσηέ καί λίγο ἀκόμη μετά τόν προφήτη Ἡσαΐα. Ἄν καί μεγάλα γεγονότα τάρασσαν τό Ἰουδαϊκό κράτος, ὅμως ὁ Προφήτης ἀσχολεῖται περισσότερο μέ τήν ἠθική κατάσταση τῶν ἀνθρώπων καί τόν ἔκλυτο βίο τους, γιατί αὐτά ἦταν πού ἔφεραν τήν καταστροφή τους. Τήν ἀποστολή του ὁ προφήτης Μιχαίας συνοψίζει στό νά ἐξαγγείλει «τοῦ Ἰακώβ τήν ἀσέβεια καί τοῦ Ἰσραήλ τήν ἁμαρτία» (Μιχ. 3,8).

ΤΡΙΑ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

1. Σήμερα, ἀδελφοί χριστιανοί, ἑορτάζουμε τήν ἁγία παρθενομάρτυρα Παρασκευή. Εἶναι μιά ἀγαπητή στήν πατρίδα μας ἁγία, γι᾽ αὐτό καί πολλοί ναοί εἶναι ἀνεγερμένοι πρός τιμήν της καί πολλές γυναῖκες καί ἄνδρες φέρουν τό ὄνομά της. Ἀπό τόν βίο της θά θίξω λίγα σημεῖα πρός διδασκαλίαν. Παρακαλῶ, προσέξατέ τα.

ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΜΑΣ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ*

 

1. Ο ΘΕΟΣ ΩΣ ΤΡΙΑΣ

(1) Ὁ Θεός μας, ἀδελφοί Χριστιανοί, εἶναι τρία Πρόσωπα (ἤ Ὑποστάσεις) ἀλλά ὁμοούσια καί ἀχώριστα. Ἡ ἀλήθεια αὐτή τῆς πίστης μας, πού λέγεται «Τριαδικό δόγμα», εἶναι «τό κεφάλαιο τῆς πίστεως», ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ θεολόγος, εἶναι τό «θεμέλιο τῶν δογμάτων», ὅπως λέγει ὁ π. Δημήτριος Στανιλοάε. Γιατί πιστεύουμε τόν Θεό ὡς Τριάδα; Τόν πιστεύουμε ὡς Τριάδα, ἐπειδή ὁ Θεός εἶναι πρόσωπο καί ἀγάπη. Καί ἕνα ἀληθινό πρόσωπο ἔχει κοινωνία μέ ἄλλα πρόσωπα καί ζεῖ μέσα σ᾿ αὐτά ἐν ἀγάπη.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΞΑΨΑΛΜΟΥ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ἡ παρούσα μικρά ἐργασία εἶναι μία ἑρμηνευτική ἀπόδοση σέ κηρυκτική μορφή τῶν Ψαλμῶν τοῦ Ἑξαψάλμου. «Ἑξάψαλμος» εἶναι οἱ ἕξι Ψαλμοί πού διαβάζονται στήν ἀρχή τῆς Ἀκολουθίας τοῦ Ὄρθρου. Ἡ λατρεία τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι ὑπέροχη, εἶναι θεόπνευστη! Μόνον ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι ἔχουμε τέτοια λατρεία καί κατά μία ἑρμηνεία – πολύ σωστή βέβαια – λεγόμαστε «Ὀρθόδοξοι», ἐπειδή «ὀρθά» «δοξάζουμε» τόν Θεό. Οἱ αἱρετικοί (σ᾽ αὐτούς ἐννοοῦμε καί τούς Παπικούς), ἐπειδή δέν ἔχουν σωστό Θεό, δέν ἔχουν καί σωστή λατρεία.

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΒΙΒΛΙΚΗΣ ΕΒΡΑΪΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ (3)

Γιά τά μαθήματα 11-14 πατῆστε παρακάτω:

Μάθημα 11ο
Μάθημα 12ο
Μάθημα 13ο
Μάθημα 14ο

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΓΑΛΙΛΑΙΑ

Ἀγαπητοί μου ἀκροατές,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

1. Στήν σημερινή μου ἐκπομπή θά σᾶς ὁμιλήσω γιά τίς ἐμφανίσεις τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ μας στήν Γαλιλαία. Ὁ Ἴδιος ὁ Ἰησοῦς Χριστός πρίν ἀπό τόν θάνατό Του εἶχε πεῖ στούς μαθητές Του, ὅτι ἀφοῦ ἀναστηθεῖ θά πάει στήν Γαλιλαία (Ματθ. 26,32). Ἀλλά καί ὁ ἄγγελος εἶπε στίς Μυροφόρες νά ποῦν στούς μαθητές ὅτι ὁ Χριστός θά πορευθεῖ στήν Γαλιλαία καί ἐκεῖ θά τόν συναντήσουν (Μάρκ. 16,7). Αὐτό ἦταν μιά ἐντολή. Γι᾿ αὐτό καί οἱ Ἀπόστολοι, ὅταν τελείωσαν οἱ πασχάλιες ἑορτές, ἐπέστρεψαν ὅλοι μαζί στήν Γαλιλαία, γιά νά συναντήσουν τόν ἀναστάντα Ἰησοῦ Χριστό. Ἔτσι τώρα θά καταλάβουμε καλύτερα αὐτό πού λέει ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης καί πού εἴδαμε στήν προηγούμενη ἐκπομπή ὅτι ἦταν ὅλοι οἱ μαθητές συγκεντρωμένοι καί «Θωμᾶς μετ᾿ αὐτῶν» (Ἰω. 20,26). Ἦταν συγκεντρωμένοι γιά τήν ὁμαδική αὐτή ἀναχώρηση στήν Γαλιλαία. Ἡ ἀναχώρηση αὐτή πρέπει νά ἔγινε λίγες ὧρες μετά τήν ἐμφάνιση τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ στόν Θωμᾶ.

ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΘΩΜΑ

Στήν προηγούμενή μας ἐκπομπή εἴπαμε γιά τήν ἐμφάνιση τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ στούς δύο μαθητές στήν πορεία τους πρός Ἐμμαούς, οἱ ὁποῖοι ξαναγύρισαν πάλι στά Ἰεροσόλυμα γιά νά ἀναγγείλλουν στούς δώδεκα μαθητές τήν χαρά τους. Ἀλλά τούς πρόλαβαν ἐκεῖνοι γιά νά τούς ποῦν τήν δική τους χαρά, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἐμφανίστηκε στόν Πέτρο καί ἄρα «ἠγέρθη ὁ Κύριος ὄντως». Οἱ μαθητές ὅμως δέν πίστευσαν τήν χαρά τῶν δύο ὁδοιπόρων πρός Ἐμμαούς, ὥστε αὐτοί ἀναγκάστηκαν νά λέγουν καί πάλι νά λέγουν λεπτομερῶς ὅλα τά συμβάντα καί τό διάλογο πού εἶχαν μέ τόν Χριστό κατά τήν πορεία στό χωριό τους. Αὐτό  σημαίνει τό «καί αὐτοί ἐξηγοῦντο τά ἐν τῇ ὁδῷ», πού λέγει ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς (24,35). Αὐτά λέγαμε διά πολλῶν στήν προηγούμενή μας ἐκπομπή.

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ (3)

Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΚΟΥ ΙΣΡΑΗΛ*

Ο ΝΟΜΑΔΙΣΜΟΣ ΩΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΙΣΡΑΗΛ

1. Βασικά στοιχεῖα

Ἀρχικά οἱ Ἰσραηλῖτες, ὅπως καί οἱ πρόγονοί τους πρίν ἀπό αὐτούς, ζοῦσαν σάν νομάδες καί ἡμινομάδες. Ἀκόμη καί ὅταν οἱ Ἰσραηλῖτες ἦρθαν στήν Χαναάν γιά νά ἐγκατασταθοῦν σάν ἔθνος, διετήρησαν καί τότε τόν τρόπο τῆς νομαδικῆς ζωῆς. Θέλοντας λοιπόν νά σπουδάσουμε τούς θεσμούς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, πρέπει πρῶτα νά γνωρίσουμε τήν νομαδική ζωή τοῦ Ἰσραήλ, ἔτσι ὅπως φαίνεται στήν Παλαιά Διαθήκη κατά τά πρῶτα βήματα τῆς ζωῆς του.

ΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑΪΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΑΝΑΣΤΗΘΗΚΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ, ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΕΜΜΑΟΥΣ

Ἀγαπητοί μου ἀκροατές, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Μιλᾶμε γιά τίς ἐμφανίσεις τοῦ ἀναστάντος Κυρίου μας στήν Ἰουδαία πρῶτα. Εἴπαμε ὅτι ἡ ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας εἶναι βέβαιο γεγονός καί αὐτό τό ἀποδεικνύουν περίτρανα οἱ ἐμφανίσεις Του μετά τήν ἀνάσταση. Καί ἦταν πραγματικές οἱ ἐμφανίσεις του καί ὄχι φαντασίες τῶν μαθητῶν του, γιατί αὐτοί, ἄν καί ἔγιναν κήρυκες τῆς ἀναστάσεως, ὅμως στήν ἀρχή, ὅπως εἴπαμε στήν προηγούμενη ἐκπομπή μας, ἦταν δύσπιστοι στίς Μυροφόρες γυναῖκες, οἱ ὁποῖες τούς μίλησαν γιά τήν ἀνάσταση.

ΟΙ ΜΥΡΟΦΟΡΕΣ, Ο ΚΕΝΟΣ ΤΑΦΟΣ ΚΑΙ Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΜΑΡΙΑ ΤΗΝ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ

Λεπτομέρεια από το "Μή μου άπτου"

Μήνυμα ἀγγέλου πρός τίς Μυροφόρες γιά τήν ἀνάσταση του Χριστοῦ.

– Διαπίστωση τοῦ κενοῦ τάφου ἀπό τούς Μαθητές Πέτρο καί Ἰωάννη

καί ἐμφάνιση τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ στήν Μαρία τήν Μαγδαληνή. 

Ἀγαπητοί μου ἀκροατές,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

1. Σ᾿ αὐτήν τήν Πασχάλια περίοδο πού διανύουμε, ἀρχίσαμε ἀπό τήν προηγούμενη ἑβδομάδα νά μελετοῦμε τίς ἐμφανίσεις τοῦ ἀναστάντος Χριστοῦ, ἀπό τήν Ἰουδαία πρῶτα. Δέν εἶναι φαντασία ἡ ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, γι᾿ αὐτό καί μᾶς λέγει ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς στό βιβλίο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων ὅτι ὁ ἀναστάς Ἰησοῦς Χριστός «παρέστησεν ἑαυτόν ζῶντα μετά τό παθεῖν αὐτόν ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις», καί μάλιστα «δι᾿ ἡμερῶν τεσσαράκοντα» (1,3).